6 Nisan 2009 Pazartesi

Senin Vesikan Benim

Sana geliyorum 

Askerleri kurşunlanmış bir ordu gibi
Meydanda topa tutulmuş kır çiçekleri 
Döşenen mayınlara basıyorum ki 
Attığım her adımda çığlık yükselsin kulak zarına… 

Yanlış biliyorlar 
Rengi yok gördüğüm denizin 
Çünkü tüm tayfamı moby dick'e yedirdim 
Sırtında bir muamma, bir kazık 
Kimsesizlik; 
Tanrıların kırbacı 
İlahi deniyor buna, 
ebedi yalnızlık;
Destursuz, beş vakit, dilek arz ediyor, hâlbuki birileri

Sana geliyorum 
Kapı arasında sıkıştırdığım 
Ve dudaklarını kanatırcasına hıncımı aldığım o öpüş 
O susuş, o kan rengi ve o hırs
Hayır! Unutamam şimdi baldırlarını 
Hatta hatırlamanın tam zamanı 
Erkek doyuran bir zenginlikti varlığın 
İllegal hüzünler 
Legal gülüşlerin kafesiydi susuşların 
Günde beş posta ikram ederdin kendini bana
Budha aşkına taş kesilirdim 
Put olurdu erkekliğim 
Anladım 
Vesikan satılık 
Ve satın alamıyor, bahşiş niyetine sana yazdıklarım 
Senden borç aldıklarımdı 
Adisyon arasına sıkıştırdığım 


Bir çingene görmüştü avuçlarında beni 
‘Kayıp ettiklerimizi’ ararken bulmuştuk birbirimizi

Sonrası karanlık, sonrası kan 
Kuluçkaya yatmış bir jilet 
Islık çalıyor şimdi damarlarımda 
Kâğıttan gemilerimi tusunamiler batırdı 
Soldan sağa, 
umut,
silik bir bilmece sözlüklere sığındığım
Tek soru, 
kendimi gizine sakladım
Kendime soramadığım 
Adının baş harfini ah bir unutsam
‘N’ 
Geçmek isterdim senin kaydına 
Soyadım, oyuncağı elinden alınmış çocuk 
Zırlıyor şimdi senin kapında

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder