Kavga Üzerine Birkaç Pansuman

Yarama tuz basıyorum 
İçime taş değil kıtalar… 
Bir yol var biliyorum 
Esnek çalışma saatlerinden kalan!

Bir akşam, ayrılalım diyorsun
Saçların darmadağın, yüzünde kekeme bir yalnızlık 
Aynı Livaneli şarkıları gibi 
‘Kırmızı’ 
Bu kısmı anlayan anladı 

Giderim diyorsun 
Bir tank gibi 
Üstümden geçiyor sözlerin 
Ne zaman ağzını açsan, 
Oradan cenazem kalkıyor
Hüzünlüsün, 
Gülüşünü, eskimiş fotoğraflardan tanıyorsun 
Aldığın kiloları vereli çok oldu 
Hepsi bu mendebur açlıktan 

Fırtınalı bir aşk bulsam diyorum 
Unutsam, bassam bu kanayan yaraya 
İçime soksam orada kalsa
Yüzyıllar boyunca
Nefesim nefesinde yaşlansa
Tarih olsak diyorum 

Düelloda birbirini vuran iki sevgiliyiz 
Önce ateş edip, 
Sonra kanayan yaramızı gizlemek için 
Birbirimize sarılıyoruz. 
Bir aşkı anımsatıyor tüm kılıç çekişler.
Her ihtimal varken bu kanamalı aşkta
Ayrılmak bir ihtimal değil 
Panzehir.